Czy da się zapobiec osteoporozie w okresie menopauzy?

W okresie menopauzy dochodzi do licznych zmian metabolicznych związanych ze spadkiem stężenia estrogenów, czyli hormonów kobiecych, we krwi. Ich efektem jest między innymi utrata wapnia, który jest podstawowym budulcem kości, co w konsekwencji prowadzi do osteoporozy. Dolegliwość ta powoduje łamliwość kości, znacznie utrudniając kobietom codzienne funkcjonowanie. Aby zapobiec złamaniom, kluczowym działaniem jest odpowiednia suplementacja witaminy D oraz wapnia, które wzmacniają kościec i zwiększają jego gęstość.

Menopauza to czas w życiu kobiety, rozpoczynający się około 50-tego roku życia, w którym powinna ona szczególnie zadbać o stan swojego zdrowia. W tym okresie dochodzi do licznych zmian metabolicznych związanych ze spadkiem stężenia estrogenów, czyli hormonów kobiecych, we krwi. Są one odpowiedzialne między innymi za wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, a także pobudzają osteoblasty, inaczej nazywane komórkami kościotwórczymi, do budowy kości oraz wzmacniania jej struktury. W okresie reprodukcyjnym te substancje produkowane przez jajniki odpowiadają za tworzenie stabilnej architektoniki elementów szkieletu.

Deficyt estrogenów w okresie menopauzy prowadzi więc do utraty oraz słabego wchłaniania wapnia, który wraz z fosforem jest podstawowym budulcem kości. W konsekwencji wapń z kości resorbowany jest do krwi, a struktura szkieletu ulega osłabieniu. Spadek wysycenia wapniem oraz utrata gęstości kości prowadzą do jej zwiększonej łamliwości, czyli choroby nazywanej osteoporozą. Dolegliwość ta powoduje najczęściej łamanie się trzonów kręgów i szyjki kości udowej znacznie utrudniając funkcjonowanie. Tego typu urazy unieruchamiają pacjentki na długo i wymagają długiej rehabilitacji w czasie powrotu do zdrowia.

Zmian metabolicznych nie da się uniknąć, ale można znacząco osłabić negatywny wpływ menopauzy na układ kostno-stawowy kobiety. Ważnym elementem profilaktyki przeciwosteoporotycznej jest uzupełnianie niedoborów wapnia poprzez jego suplementację z zewnątrz. Same preparaty wapnia mogą jednak okazać się niedostatecznie skuteczne. Bardzo duży wpływ na wchłanianie tego pierwiastka z jelit ma obecność aktywnej formy witaminy D, czyli D3. Chociaż jest ona syntezowana w skórze przy udziale promieni słonecznych, z wiekiem jej metabolizm w organizmie jest zwolniony. Dodatkowo nadmierna ekspozycja na promienie słoneczne jest szkodliwa, więc należy przekładać walki z niedoborami witaminy D3, chociażby nad możliwość rozwoju nowotworów skóry spowodowanych nadmiernym opalaniem się. Dostarczanie witaminy D z zewnątrz wspomaga więc wchłanianie wapnia z pokarmów oraz suplementów, zapewniając jego wyższe stężenie we krwi, a co za tym idzie, wzmacniając kości i zapobiegając złamaniom osteoporotycznym. Na rynku możemy już znaleźć preparaty zawierające zarówno wapń jak i witaminę D w jednej tabletce, co pozwala na przyjęcie obu potrzebnych składników za jednym przełknięciem.

Wróć do bazy porad